A photo by Steven Wei. unsplash.com/photos/g-AklIvI1aI

Taal, teken en humaniek

In de module ‘Taal, teken en humaniek’ moeten dan ook adequaat exemplarisch de domeinen semiotiek, structuralisme en theorie van de discussie worden onderzocht op hun fundamentele functie voor deze humane competenties.

Algemeen

In het kader van de studie humaniek is het werken met taal duidelijk, zij is immers een van de bepalende kenmerken van de mens. Mensen benutten taal niet alleen als werktuig tot begrip, maar zij verbinden zich dank zij haar tot deze – uit humaan perspectief – zo belangrijke gemeenschap. Het taalteken is een essentieel instrument van de menselijke geest. De humaniek – als wetenschap en kunst van het humane – heeft het talige instrumentarium nodig om tot humaniteit en het verbonden zijn te komen.

Specifiek

In de module ‘Taal, teken en humaniek’ moeten dan ook adequaat exemplarisch de domeinen semiotiek, structuralisme en theorie van de discussie worden onderzocht op hun fundamentele
functie voor deze humane competenties. Het taalteken wordt hierbij als fundamenteel belicht. Het begrijpen van de ander en het gesprek met hem/haar mag zich niet beperken tot het louter
decoderen van woordbetekenissen.

Veeleer is er een empathie met het gesprokene nodig, een opbouw naar een niveau van verbondenheid, van dialoog, waarbij het taalteken in de eerder genoemde context wordt geplaatst.
De deelnemers moeten uiteindelijk tekens van het humane of tekens met een humane connotatie als ‘humanica’ leren identificeren; dit ook in hun structurele samenhang.
Ook zij – de structuur – kan men als bouwsteen tot een discours over humaniteit begrijpen.